خداوندا،ای کسی که حتی یک لحظه دیدنت را از بنده حقیرت  برنگرفتی ،واین منم که گاه گاهی راه عصیان را پیش میگیرم . تورا سوگند میدهم   به صبر و طاقتت من را جزو نافرمایانت قرار مده که اگر لحظه ای جای تو بودم با دیدن این همه ناشکری وناسپاسی از سوی بندگانم زمین و زمان را یکجا ویران می نمودم . بارالها به من بصیرتی ببخش که حق را از نا حق ودرست را  از نادرست تمیز دهم وجاهلانه مسیر زندگی ام را انتخاب نکنم .به من صبری ببخش که هرگزاز رحمتت نا امید نگردم چرا که هرگاه آسمان دلم ابری شد می بارم وبعد از آن رنگین کمان امید در وجودم نقش می بنددوبه من می گویدکه تنها نیستم وهرگز نخواهم شد.

(( الا بذکر الله تطمئن القلوب))